triatleethans Een andere Weblog.nl site

Allereerst wil ik een ieder die dit leest een gezond maar vooral sportief jaar toewensen.
Het is een poos geleden dat ik iets geschreven heb op mijn weblog.
Nadat ik de 2 wedstrijden gelopen heb in oktober en november heb ik een tijdje lichte problemen gehad met mijn hamstrings. Niets waar ik mij zorgen over hoeft te maken duurtrainingen en intervaltrainingen gaan gewoon goed maar soms schiet er een lichte kramp in iets wat gewoon vervelend is. Crossen heb ik even uit mijn hoofd gezet want het gebeurd steeds wanneer ik regelmatig met mijn benen weg glijd op een glad oppervlak.
2e kerstdag stond ik aan de start van de kasteelloop in Gemert en na 4 kilometer glijden en glibberen schoot het er weer lichtjes in meteen maar heel rustig uitgelopen en de dag erna weer rustig een duurloop van 60 minuten gedaan na het fietsen.
In 2012 wanneer er niets vreemd gebeurd ga ik toch diverse wedstrijden doen waar Almere 2012 mijn piek ligt wil in een hele finishen en het liefste met een goede tijd.
Eerste serieuze wedstrijd wanneer mijn lopen weer 100% belastbaar is op westrijdtempo wil ik de Powerman in Horst doen.
2009 stond ik op het podium van het NK en nu als 50 plusser wil ik dit nog een keertje overdoen zeker omdat mijn fietsen op een zeer goed niveau staat.
Verder is Nieuwkoop ook een leuke wedstrijd waar ik zeer goede herinneringen aan bewaar dus ook in 2012 wil ik aan de start staan.
Misschien in Augustus de halve van Leiderdorp doen maar voor het zover is eerst maar eens lekker trainen in de wintermaanden.
Momenteel heb ik zeer druk op mijn werk en sommige trainingen schieten er bij in maar over een tijdje is het project klaar waar we mee bezig zijn,tenslotte heb ik nog trijd genoeg om echt in vorm te komen.
Regelmatig zal ik een update geven van hoe het gaat met mij en laat 2012 maar komen. Ik heb er ontzettend veel zin in.
Sportgroeten.

Inmiddels ben ik al iets meer dan 3 maanden na het blessureleed aan het lopen en tot op heden gaat dit in een rechte curve omhoog.
Het advies van de fysiotherapeut om met compressiekousen te lopen heb ik op gevolgd en ik moet toegeven het helpt en vooral het herstel gaat een stuk sneller.
In eerste instantie was ik nogal huiverig om met compressiekousen te lopen maar nu niet meer.
In al die tijd dat ik met de kousen loop voelen de spieren veel beter aan.
Inmiddels heb ik al diverse wedstrijden gedaan en ook voluit gelopen en alles voelt weer goed aan.
Op 23-10 en 30-10 heb ik weer 2 crossen gelopen en met een 4e en 5e plaats mag ik niet mopperen en de snelheid is groeiende.
In tegenstelling tot voorheen ga ik nu wel hard weg om te kijken hoe lang ik dit kan volhouden en dit stemt mij tot tevredenheid.
De echte tempohardheid om tegen de “pijngrens” te lopen is er nog niet lopen met een snelheid van 16 kilometer per uur gaat prima en kan ik ook lang volhouden.
Het lichaam kan harder maar mijn motor nog niet maar dat is nog een gebrek aan echte stevige intevaltraining wat ik nog weinig gedaan heb na mijn kwetsure.
Voorlopig ga ik op deze voet door met het lopen van diverse crossen en dan komt het helemaal goed ook met de tempohardheid.
Komende weken staan er geen wedstrijden op het programma maar op 27 november ben ik Uden weer van de partij om te knallen op een van mijn favoriete parkoersen.
Crossen moeten in mijn ogen zwaar zijn en niet zoals de Warandacross in Tilburg wat een veredelde wegwedstrijd is.
Hoe het cross seizoen verder verloopt komt in de volgende update aan de orde.

Sportgroeten

Elk jaar heb ik wel een dag ingepland om naar Bikemotion in Utrecht te gaan en afgelopen zondag was het weer zover.
De vorige edities van Bikemotion ben ik altijd met de bus en de trein gegaan maar nu van thuis met de fiets naar Den Bosch en vandaar met een hele groep naar Utrecht.
Het scheelde me een toegangsbewijs want die kreeg ik nu gratis plus een kaartje voor de fiets in de trein voor de terugweg en een consumptie.
Daar aangekomen me eigen omgekleed en naar de ” snoepwinkel ” gegaan , volop nieuwe fietsen en vooral veel mountainbikes gezien
Vooral dat laatste viel mij wel op en daar zaten veel dure exemplaren bij sommige tegen de 10.000 Euro nu dat zal ik never en nooit uitgeven aan een mountainbike.
Als serieuze triatleet ben ik op zoek gegaan vooral naar mooie tijdritfietsen want zondag 4 a 5 uurtje rond struinen is eigenlijk veel te kort.
Verder heb ik ook gekeken wat er op het gebied van wielen zoal te koop is en de Lightweight disc met het 8 spaaks voorwiel ziet er heel lekker uit maar ook helaas unheimlich teuer.
Kleurige fietsen zijn weer helemaal in al hoewel sommige fabrikanten het wel een beetje te bont maken.Verder heb ik ook de lichtste fiets van 2,5 kilo gezien eigenhandig gemaakt daar Edwin van Vught iemand die ik persoonlijk heel goed ken.
Hij heeft een bedrijf onder de link www.carbonreparatie.nl en is heel goed bezig.
Verder heb ik me eigen een keer getest hoe snel ik de Cauberg virtueel omhoog kan trappen en een nieuw soort ergotrainer uit geprobeerd van Kinetic wat het gewone fietsen bijna in de perfectie benaderd.
Fiets zit in tegenstelling tot een normale tacx ook vast maar je kunt sturen en het gedeelte waar het achterwiel in vast zit geeft mee bij elke beweging ook bij sprinten en klimmen.
Ik ben daar helemaal enthousiast van geworden en ben van plan om het te kopen.
Zoals ik in Twitter vermeld heb de beloofde foto’s van enkele fraaie tot zeer fraaie tijdritfietsen.

Als laatste toetje van de challenge reeks van Triatlonvereniging Gemert stond de 18,4 km fietsen 4,0 km lopen en 27,6 km fietsen op het menu.
Het weer was vandaag fantastisch zeldzaam voor deze tijd van het jaar het leek wel zomer.
Vroeg vanuit Schijndel vertrokken naar Gemert en vanuit de club naar de plek waar de westrijd gehouden werd.
Mijn plan was hard fietsen daarna het lopen iets op reserve en dan het laatste fietsen voluit. Om de minuut werd er gestart en eindelijk was ik aan de beurt meteen op 53/16 weg en mijn benen waren zeer goed.
De eerste 2 ronden legde ik af in 27 min 45 sec iets waar ik heel content mee was je rijd dan toch ongeveer 40 km per uur gemiddeld en dat zonder een fatsoenllijke warming-up.
Na 6 km had ik de eerste al te pakken die 1 minuut eerder was gestart en na 2 ronden begon ik als eerste aan het lopen er waren er toch 8 atleten eerder dan mij gestart.
Lopen was te kort voor mij ik kwam in mijn ritme en toen was het al bijna voorbij.
Ik wist dat verstandig lopen een goede 2e reeks van het fietsen in het verschiet lag dus niet
alles uit de kast gehaald het was tenslotte nog 27,6 km fietsen.
De eerste ronde was even ritme vinden en toen ging de gaskraan vol open,kon zelfs in de slotronde een tandje zwaarder zetten waardoor ronde 3 het snelst was.
Mijn eindtijd was 1:26 min 11 sec en plek 1
Conclusie:Het fietsen staat op een zeer goed niveau en bij het lopen ontbreekt nog een beetje de tempohardheid maar dat komt wel terug zeker als ik de crossen die in de winterperiode gepland zijn ga lopen.

Sportgroeten

Triatlonvereniging Gemert heeft een jaarlijkse challenge reeks dat uit diverse onderdelen bestaat. Op 24-09 was het voor mij na een langdurige vervelende blessure om eens voluit te gaan op de 6,8 km cross die de vereniging voor ons in petto had.
Het was even zoeken waar het was maar na 30 km op de ATB was ik er eindelijk Het weer was fantastisch lekker warm dus tijd voor koers.
Geheel tegen mijn gewoonte in ging ik met de voorste mee en al snel besefte ik dat er nog wel een tandje bij kon dus nam ik de kop over.
Al snel had ik een kleine voorsprong na 2 ronden en na de derde ronde was het gat ineens erg groot geworden blijkbaar ging ik toch iets te hard voor hun. Na ronde 4 wist ik dat de winst in de knip zat maar toch voluit gelopen.
Na 27 min 34 sec kwam ik als eerste over de streep heel erg voldaan en behoorlijk stuk.
Het belangrijkste was ik ben weer 100% belastbaar met lopen en dat was na 10 weken niet lopen en 8 weken opbouwfase een heerlijk gevoel.
Samen met de andere clubgenoten nog uitgelopen en weer op de ATB naar huis toe.
Al met al weer een leuk sportdagje.

Zondag 25-09-2011 was het tijd voor de sprint triatlon dat bestond uit 400 meter zwemmen 25 km fietsen en 4,5 km lopen onderdeel nummer 2 van de challenge reeks
Om 9:00 uur vertrokken met clubgenoten vanuit Gemert naar de plek des onheils voor de sprinttriatlon. Dit was mijn eerste sprinttriatlon ik prefereer liever het langere werk.
Vanuit Schijndel met de fiets naar Gemert merkte ik dat de benen nog niet geheel OKE waren voelde de cross van de zaterdag nog erg goed.
Tijd voor onderdeel nummer 1 was het zwemmen ik was een van de weinige die besloot om met een wetsuit te zwemmen omdat het water toch wel erg koud was.Na het startschot was ik weg gewoon voluit rammen kijken hoelang ik dit volhoud. Tot mijn verbazing lag ik voorop want ik ben niet de snelste zwemmer van de club.
Ik kwam tegelijk met nummer 1 het water uit en had en superwissel Binnen 10 sec had ik mijn pak al uit helm op schoenen aan en als eerste de fiets op en weg was ik.
Fietsronde was voor mij nieuw terrein maar de wegwijzerring was goed Na een ronde lag ik 55 sec voor op de nummer 2 totdat ik de 2e ronde in moest.
Waar was ik nu ? ik moest toch ergens rechtsaf voor het eerst reed ik verkeerd.
What the F…k daar gaat mijn eerste plek ik bleek 500 meter door gereden te hebben dus 1 km teveel al met al bijna 2 minuten weg gegooid.
Ik zag waar de anderen afsloegen dus erachter aan nummer een was al ver gevlogen ronde 2 vol gereden totdat ronde 3 ik de nummer 1 weer in beeld had Hij was nog ver weg maar na 5 km in ronde 3 was ik erbij.
Nam meteen de kop over om te kijken of hij moest lossen maar helaas was dit niet het geval achter iemand rijden kost niet zoveel energie als je voorop rijd
Na het fietsen was lopen aan de beurt en daar heb ik even de tijd nodig om in mijn ritme te komen Mijn benen waren niet geweldig meer.Lopen ging toch vrij goed en net iets boven de 18 minuten op de 4,5 km kwam ik als nummer 2 over de streep.
Conclusie: Jammer dat er geen 2 overwinningen in een weekend waren Verkeerd rijden hoort erbij maar bij normaal wedstrijdverloop was ik zeker met 2 minuten voorsprong aan het lopen begonnen.Toch een heerlijk gevoel aan over gehouden.

Sportgroeten

Zo eindelijk na een week of 8 ellende ben ik vorige week weer rustig begonnen met lopen.
Mijn basisconditie heeft niets te lijden gehad doordat ik gemiddeld 450 km per week gefietst heb.
28 Juli begon ik weer met mijn eerste looptraining van 15 minuten " joggen " met een tempo van plus minus 11 km per uur
Meteen voelde ik al dat het goed zat want ik liep weer na diverse behandelingen van de fysiotherapeut bijna perfect symetrisch.
Symetrisch lopen zal voor velen erg vreemd in de oren klinken.
Lopen is net als een wekker het moet regelmatig " tik , tik " gaan dat zowel het linker als rechterbeen bij de landing hetzelfde geluid geeft.
Ik ben een puur gevoelsloper en luister alleen maar het geluid dat mijn voeten tijdens de landing veroorzaakt.
Ik weet ook precies wanneer mijn topvorm nadert want dan maak ik niet of nauwelijks geluid op het asfalt.
Ik loop weer 3 keer per week gemiddeld 30 minuten duurloop wel met en hoger tempo en dat bouw ik langzaam weer uit.
Afgelopen woensdag ben ik weer eens op de baan geweest om eens te kijken hoe het met de snelheid zit en wat momentel mijn belastingsniveua is.
Mijn benen waren na een goede warming-up op de fiets zeer goed en ik was verbaasd dat het allemaal zo makkelijk ging
Tempo van 3 min 30 per km op een 800 tje ging haast fluitend en nergens geens last van.
De dag merkte ik wel dat mijn kuiten iets stijf waren en dat is ook een van de reden waarom ik over en tijdje met compressiekousen ga lopen.
Omdat ik een middenvoorvoetlander puur sang ben is dit om de impact die mijn manier van lopen veroorzaakt te verminderen.
Compressiekousen bevordert ook het herstel na een inspanning die intensief ís.
Zeer waarschijnlijk is mijn peesontsteking die ik had ook ontstaan en nu hoop ik wel dat het weg blijft.
Eerst mijn lichaam weer laten wennen aan 3 a 4 keer per week lopen en dan de duurlopen iets langer doen af en toe een snelheidstraining.
Wanneer ik weer op mijn loopniveau ben ga ik weer mijn oude liefde opppakken en dat is open van crossen en veldlopen want daar wordt je sterk van.
Verder wil ik in de winterperiode het accent op het lopen leggen vooral qua lengte en afstand.
Hoe het verder verloopt weet ik niet maar ik zie het weer bijzonder positief in tenminste wat het lopen  betreft.
Sportgroeten. 

Mijn nieuwe trainingsfiets is eindelijk klaar en vandaag ook de eerste rit mee gemaakt.
Fiets rijdt in een woord geweldig, frame is ontzettend stijf wat accelereren tot een feest maakt.
Frame dempt de trillingen als je op een slecht wegdek rijdt zeer goed dus het is ook comfortabel.
Fiets weegt 7,6 kilo compleet rijklaar.
Normaal moet je wennen aan een nieuwe fiets maar vanaf de eerste meters zat ik meteen lekker op en heb ook geen behoefte aan om iets te veranderen.
In tegestelling tot mijn Look KG 386 heb ik nu een stuur van carbon van FSA erop zitten en het heeft een compacte bocht wat het rijden onderin de beugel een stuk makkelijker en stabieler wordt.
Hoe is de fiets opgebouwd:
Frame : Isaac Sonic Carbon maat 54 cm.
Groep : Dura-Ace 53 / 39 voor 12 / 23 achter cranks 175 mm.
Pedalen : Shimano Dura-Ace.
Wielen : Shimano Dura-Ace WH 7850 C24CL.
Banden : Continental Grand Prix 4000 S.
Zadel : Fyzick Arione.
Stuur : FSA carbon.
Stuurpen : FSA carbon 100 mm.
Kilometerteller : Pro.
Bidonhouders : Elite.
Foto mijn van Isaac :

Vreemd om met deze koptekst te beginnen maar zie het verhaal hieronder geschreven.
8 weken is het geleden dat de ellende is begonnen en in eerste instantie dacht ik dat het om een achillespeesblessure ging maar achteraf was dat niet zo.
Na een rustperiode in het niet lopen van 6 weken ( zie vorige berichten ) dacht ik na de clubwedstrijd toen het lopen weer goed ging dat ik rustig aan de opbouw kon beginnen.
Vorige week met de opbouw begonnen en daar ging nog alles goed nergens geen last van en het zelfvertrouwen groeide weer na 3 looptrainingen.
Deze week op een dinsdag stond er een looptraining op het programma en na 45 minuten was het pats boem over en uit.
Ik had zo een verschrikkelijke pijn in mijn onderbeen dat had ik nog nooit eerder meegemaakt.
Het ergste was nog dat ik 1 uur moest wandelen de kortste weg naar huis toe en zelfs dat wandelen was erg pijnlijk.
Gisteren ben ik naar de dokter geweest en volgens haar zat er een spierscheuring in maar daar was ze niet 100% van overtuigd dus kreeg ik een verwijsbrief naar de fysiotherapeut.
Vandaag geweest en na een tijdje kreeg ik te horen dat het is een peesontsteking is.
Hoe kan nou zoiets ontstaan dat kan diverse redenen hebben zoals verkeerde schoenen of een overbelasting.
Het behandelingsplan is dat ik de komende weken regelmatig voor en behandeling naar de fysiotherapeut moet en dagelijks 3 tot 5 keer mijn been moet behandelen plek masseren met ijsblokjes.
Verder werd het het advies gegeven om een neoprene bandage om te doen en of met compressiekousen te trainen.
Ik heb nu tijd genoeg om rond te zoeken ook voor andere schoenen waar meer demping in zit want volgens hem liep ik op de lichte schoenen.
Advies van Frans was ook om Almere  uit mijn hoofd te zetten en dus bij deze kan ik jullie mededelen dat ik niet aan de start sta in Almere 2011.
Het is een forse teleurstelling voor mij na 2 jaar afwezigheid in wedstrijdverband maar deze wedstrijd loopt niet weg.
Ik ga natuurlijk wel kijken.
Belangrijk is nu weer fit te worden en dat het lopen straks weer goed gaat en dan in het najaar leuke loopwedsrijdjes te doen om een goede basis te leggen voor 2012.

Het is nog maar zeer kort geleden dat ik mijn vorige bericht heb geplaatst.
Na de clubwedstrijd was het herstel na het lopen boven verwachting goed wel wat stijf nog in mijn rechterbovenbeen gedurende 2 dagen.
Afgelopen woensdag besloot ik maar weer eens aan de looptrainingen te beginnen niet op tijd en puur op gevoel.
Na een uurtje was ik thuis en alles voelt goed aan dat gaf mij voldoende vertrouwen om weer aan de opbouw te beginnen.
Vandaag vrijdag dus had ik eerst een gesprek met de trainer Coen van Schijndel over de eventuele voortgang richting Almere.
Na het gesprek heb ik weer gelopen en dit maal 70 minuten iets meer dan 14 kilometer en het voelde weer beter dan de woensdag en niet eens moe kwam ik fris thuis.
Een zwaluw maakt nog geen zomer maar dit geeft mij de moed om Almere nog niet uit mijn hoofd te zetten.
Ik heb nog meer dan tijd genoeg om mij in te schrijven voor deze wedstrijd.
Het snelheidswerk is niet meer aan de orde dus alleen duurlopen en dit per week proberen uit te breiden naar langer lopen.
Over 3 weken ga ik dan eens kijken en vooral voelen hoe het lopen ervoor staat en dan neem ik de beslissing maar zoals het nu voelt valt deze positief uit.
Ik ben weer een gelukkige triatleet en gooi nog zeker niet de handdoek in de ring.
Verder verslag volgt nog.

In mijn vorige bericht heb ik geschreven dat ik zou deelnemen aan onze clubwedstrijd dus zo gezegd zo gedaan.
Vroeg vanuit Schijndel ben ik vertrokken met de fiets naar de plek waar de wedstrijd zou plaats vinden.
35 km later en lekker opgewarmd kwam ik vroeg aan om alles op het gemak klaar te zetten.
Het strijdplan was hard starten met zwemmen en dit proberen vol te houden en flink gas geven op de fiets,lopen zou dan moeten gebeuren met 2 handremmen erop.
6 lange ellendige weken was het geleden dat ik voor het laatst gelopen had en het was maar afwachten of alles wel heel zou blijven.
10:30 uur was de start en het was koers dus hard starten met zwemmen maar na 1 ronde moest ik daarvoor de prijs betalen.
Ronde 2 moest ik herstellen maar in de derde ronde kwam ik weer in mijn ritme.
Ik stond aan de kant om mijn wetsuit snel uit te trekken normaal is dat appeltje eitje maar het werd een lastige klus omdat de kramp ineens in mijn rechterbovenbeen schoot.
Dit geklooi koste mij zeker 2 a 3 minuten voordat ik op de fiets kon stappen nog steeds mijn rechterbovenbeen voelend.
Eerste ronde moest ik daardoor mijn ritme vinden maar vooral op bedrijfstemperatuur komen.
Ronde 2 en 3 reed ik ondanks 7 haakse 90 graden bochten per ronde afleggen met een gemiddelde snelheid van bijna 40 km per uur.
Fietsparcours was tricky want steeds van bijna stilstand optrekken naar wedstrijspeed kost veel kracht.
Fris van de fiets was mijn angstonderdeel aan de beurt het lopen en warempel ik voelde niets.
Normaal leg ik de 10 km in een kwarttriatlon royaal binnen de 40 minuten af maar nu liep ik redelijk ontspannen 4 min 30 sec per kilometer.
Ik was blij dat alles heel bleef en na 2 uur 7 minuten en een handjevol seconden bereikte ik de streep
Het was 2 jaar gelden dat ik voor het laatst een triatlonwedtrijd deed en op een paar schoonheidsfoutjes na was ik toch tevereden wetende dat een geheel fitte Hans veel harder kan en zelfs mijn PR op de kwart had kunnen verbeteren.
Na wat bij gepraat te hebben ging het weer 35 kilometer op de fiets huiswaarts.
Hoe moet het nu verder: Almere staat toch op de tocht omdat ik nog lang niet 100% belastbaar ben met het lopen.
Nu is het lopen in een triatlon wel anders dan in een losse loopwedstrijd maar mijn lichaam moet toch weer wennen aan het lopen en ik wil toch alles heel houden.
Ik ben op een leeftijd gekomen dat blessures minder snel herstellen en ik neem geen enkel risico.
Lekker maar vooral pijnvrij triatlonnen staat naast het plezier hebben bij mij voorop en ik heb geen zin meer in pijn lijden dan maar geen Almere.
Almere komt nog vaak genoeg aan bod als ik dat wil en triatlon houdt niet op bij geen deelname aan Almere.
Bij  het schrijven van dit bericht is de reactie na de wedstrijd bijna nihil geblijven en ik kan weer gan denken aan een rustige opbouw met het lopen.
Hoe het nu verder gaat daar hou ik jullie van op de hoogte.